طعمشون منو برد به خونهی مادربزرگ. کالباس مرغشون دقیقاً همون بافتی رو داره که یادمه.
از آشپزخانهی
خانه، تا آشپزخانهی ما
مزه نو از یک آشپزخانهی کوچک شروع شد. مادربزرگمان هر زمستان، یک هفته را به ساخت سوسیس و کالباس خانوادگی اختصاص میداد. دستورها شفاهی بود، اندازهها «به چشم» — و طعمش، تا سالها در یاد میماند.
امروز همان دستورها را با همان دقت، ولی در کارگاهی بزرگتر و با استانداردهای بهداشتی روز دنبال میکنیم. تنها چیزی که عوض نشده، وسواس در انتخاب مواد و بیحوصلگی نسبت به میانبُرها است.
«اگر قرار بود سوسیس بفروشیم که مثل همه باشد، چرا اصلاً شروع کنیم؟» — بنیانگذار مزه نو